Pravičnost u školskom obrazovanju u Evropi: Strukture, politike i uspjeh učenika

Originalna
publikacija

 

 

 

 

 

Pravični obrazovni sistemi igraju glavnu ulogu u nastojanju da evropska društva budu što pravednija i što inkluzivnija. Obrazovne vlasti u državama članicama Evropske unije imaju glavnu odgovornost za osiguranje pravičnosti u obrazovanju kako bi svaki učenik mogao iskoristiti svoj potencijal, i kako Evropa ne bi trošila dragocjene talente svoje najmlađe generacije. Socioekonomski položaj učenika, međutim, i dalje utiče na njihova postignuća. Za učenike u nepovoljnom položaju opasnost od nedovoljnog uspjeha i ranog napuštanja obrazovanja može biti značajna.
Kriza izazvana pandemijom COVID-19 donosi sve veće izazove koji će vjerovatno produbiti postojeće nejednakosti. Moramo uložiti zajedničke napore da se pozabavimo ovom situacijom i da podržimo učenike koji se susreću sa problemima.
Ovaj novi izvještaj istražuje obrazovne strukture i politike koje utiču na pravičnost u školama. One se ovdje povezuju sa postignućem učenika u međunarodnim istraživanjima i na taj način se identifikuju ključne politike i strukture koje su povezane sa višim nivoima pravičnosti.
Ključni nalazi upućuju na brojne načine na koje obrazovne vlasti mogu djelovati kako bi se poboljšala pravičnost u školama. Relevantne mjere politike uključuju povećanje javne potrošnje, naročito u osnovnom obrazovanju, povećanje učešća djece u nepovoljnom položaju u visokokvalitetnom ranom obrazovanju i predškolskom vaspitanju, usmjeravanje učenika na različite obrazovne programe ili smjerove u kasnijoj fazi, eliminisanje diferencijacije pri odabiru škole i politika upisa kao i smanjenje broj đaka koji ponavljaju razred. Izvještaj takođe upućuje na velike razlike među zemljama u pogledu načina na koji se te politike sprovode i koliko su djelotvorne u borbi protiv nejednakosti u obrazovanju.
Uvjerena sam da će ovaj komparativni izvještaj biti od velike pomoći kreatorima obrazovnih politika i drugim zainteresovanim stranama na nacionalnom nivou. Nadam se da će podstaći države da razmijene najbolje prakse i da uče jedni od drugih. Važno je voditi duboku i otvorenu raspravu o tome kako naše obrazovne sisteme učiniti inkluzivnijim i pravednijim.
Mariya Gabriel

0

Sažetak izvještaja Eurydice mreže: Ključni podaci o ranom i predškolskom vaspitanju i obrazovanju u Evropi

Originalna
publikacija

 

 

 

 

 

U ovom sažetku istaknuti su neki od glavnih nalaza drugog izdanja izvještaja Eurydice mreže o „Ključnim podacima o ranom i predškolskom vaspitanju i obrazovanju u Evropi “.

Nakon kratkog uvoda o kontekstu evropskih programskih politika u vezi sa ranim i predškolskim vaspitanjem i obrazovanjem (RPVO), u sažetku su opisane glavne mjere programskih politika za obezbjeđivanje pristupa, navodeći koje države garantuju mjesto u RPVO od kojeg uzrasta. U sažetku je prikazano gdje su usluge RPVO dostupne besplatno te u kojim zemljama roditelji plaćaju najviše naknade. Takođe je dat pregled dostupnosti i propisa koji se odnose na organizaciju RPVO kod kuće (koje pružaju lica koja brinu o djeci) širom Evrope.

U cilju pružanja pregleda kvaliteta RPVO, sažetak uključuje informacije o upravljanju, neophodnim kvalifikacijama osoblja i obrazovnim sadržajima. Takođe se skreće pažnja na različite načine na koje države vrše kontrolu kvaliteta RPVO kao i na mjere koje omogućavaju nesmetan prelazak na osnovno obrazovanje.

0

Prema jednakosti i inkluziji u visokom obrazovanju u Evropi

Originalna
publikacija

 

 

 

 

 

Ovaj Eurydice izvještaj fokusira se na temu jednakosti i inkluzije u visokom obrazovanju u Evropi. Analizira trenutni nivo usklađenosti evropskih sistema visokog obrazovanja sa deset principa i smjernica koje su se dogovorile sve zemlje EHEA kao nacrt da se unaprijedi posvećenost poboljšanju socijalne dimenzije. Postoji deset poglavlja koja se bave svakim principom. Svako poglavlje otvara se potpunim izlaganjem relevantnog principa i pratećih Smjernica. Slijedi sažeto objašnjenje o tome kako se određeni principi i smjernice odnose na pravičnost, metodološke izazove koji se rješavaju i izbor indikatora. Konačno, prikupljeni podaci se uglavnom prikazuju u obliku karata. Indikator na tabeli na kraju svakog poglavlja rezimira učinak evropskih zemalja na osnovu obima implementacije određenih Smjernica. Ovo čitaocu daje jasnu vizuelnu sliku o trenutnom nivou pažnje u evropskim sistemima na pravičnost i inkluziju u visokom obrazovanju. Konačno, završno poglavlje rezimira glavne nalaze izvještaja. Glavni izvor izvještaja su informacije o propisima i politikama najvišeg nivoa prikupljene od Eurydice nacionalnih jedinica, koje predstavljaju 38 obrazovnih sistema u 36 evropskih zemalja, sa akademskom 2020/2021.

0

Strukturalni indikatori za nadziranje sistema obrazovanja i osposobljavanja u Evropi u 2021 godini

Originalna
publikacija

 

 

 

 

 

Ovogodišnje izdanje publikacije o strukturalnim indikatorima za nadgledanje sistema obrazovanja i osposobljavanja u Evropi u školskoj/akademskoj 2021/2022 godini analizira više od 20 ključnih strukturnih indikatora obrazovne politike u četiri oblasti:

  • obrazovanje i briga u ranom djetinjstvu,
  • postignuće u osnovnim vještinama,
  • rano napuštanje obrazovanja i obuke i
  • visoko obrazovanje.

Dodatno daje kratak pregled glavnih reformi od početka školske/akademske 2014/15 godine u ovim oblastima politike. Dio informacija koji se tiču zemalja Evropske unije također je uključen u monitoring obrazovanja i obuke 2021.

Ažuriranje strukturnih pokazatelja za 2021 pokriva sve države članice EU, kao i Bosnu i Hercegovinu, Island, Lihtenštajn, Crnu Goru, Sjevernu Makedoniju, Norvešku, Srbiju i Tursku.

0

Struktura obrazovnog sistema u Evropi u 2021/22 godini – Šematski dijagrami

Originalna
publikacija

 

 

 

 

 

Ovaj izvještaj se fokusira na strukturu sistema obrazovanja i osposobljavanja od predškolskog nivoa obrazovanja do nivoa visokog obrazovanja za školsku/akademsku godinu 2021/22. Obuhvata 39 obrazovnih sistema, što odgovara 37 zemalja koje učestvuju u programu Erasmus+ EU (27 država članica EU, Albanija, Bosna i Hercegovina, Švicarska, Island, Lihtenštajn, Crna Gora, Sjeverna Makedonija, Norveška, Srbija i Turska).

Ovaj izvještaj ima tri glavna odjeljka:

  1. Kratka prezentacija glavnih organizacionih modela osnovnog i nižeg srednjeg obrazovanja (nivoi ISCED 1-2),
  2. Vodič za čitanje dijagrama,
  3. Šematski dijagrami.
0

Obavezno obrazovanje u Evropi u školskoj 2021/22 godini

Originalna
publikacija

 

 

 

 

 

Ova publikacija pruža sažete informacije o trajanju obaveznog obrazovanja i obuke u 39 evropskih obrazovnih sistema koji pokrivaju 37 zemalja koje učestvuju u programu Erasmus+ EU (27 država članica EU, Albanija, Bosna i Hercegovina, Švicarska, Island, Lihtenštajn, Crna Gora, Sjeverna Makedonija, Norveška, Srbija i Turska).

Detaljne informacije o strukturama obrazovnih sistema u različitim državama dostupne su u Strukturi evropskih obrazovnih sistema za 2021/22 godinu – Šematski dijagrami

Obavezno obrazovanje počinje na početku osnovnog obrazovanja (ISCED nivo 1) ili na kraju predškolskog obrazovanja (ISCED nivo 0). Pohađanje barem posljednje godine predškolskog obrazovanja (ISCED nivo 0) je obavezno u većini obrazovnih sistema. Francuska i Mađarska izvještavaju o najranijoj početnoj dobi za obavezno obrazovanje (3 godine). Nasuprot tome, u Estoniji i Hrvatskoj obavezno obrazovanje počinje sa 7 godina.

Puno radno vrijeme obaveznog obrazovanja i obuke, kako je definisano u ovoj publikaciji, odnosi se na period redovnog obrazovanja i obuke koji je obavezan za sve studente. Ovaj period je regulisan zakonom i često je određen uzrastom učenika. Obično se obavezno stalno obrazovanje i osposobljavanje odvija u obrazovnim ustanovama i školama. Međutim, u nekim obrazovnim sistemima određeni programi obaveznog obrazovanja i osposobljavanja mogu kombinovati vanredne školske i vanredne kurseve na radnom mjestu (dualni sistem). U takvim slučajevima učenici se ocjenjuju za posao koji obavljaju na oba mjesta (na radnom mjestu i u školi). U nekim zemljama, pod određenim uslovima, obavezno obrazovanje i obuka može se pružiti kod kuće.

U nešto manje od polovine evropskih obrazovnih sistema, redovno obavezno obrazovanje i obuka traju od 10 do 11 godina i završava se sa 15-16 godina. U Holandiji studenti u dobi od 16 godina koji nemaju stečenu osnovnu kvalifikaciju (Startkwalificatie) moraju nastaviti svoje obrazovanje i osposobljavanje dok ne navrše 18 godina ili steknu višu opštu srednju školu (HAVO) ili pred-univerzitetsku (VWO) ili VET (najmanje MBO 2) diploma. U osam obrazovnih sistema (Estonija, Poljska, Slovenija, Albanija, Bosna i Hercegovina, Lihtenštajn, Crna Gora i Srbija) trajanje redovnog obaveznog obrazovanja i obuke je 9 godina.

Obrazovanje i osposobljavanje je obavezno više od 11 godina u 12 obrazovnih sistema. U Luksemburgu, Portugalu, Rumunjskoj, Finskoj i Turskoj trajanje redovnog obaveznog obrazovanja i osposobljavanja je 12 godina, dok je u Belgiji (tri zajednice) i Mađarskoj 13 godina pohađanja obavezno za sve studente. U Francuskoj su od septembra 2020. još dvije godine obuke postale obavezne u dobi od 16 do 18 godina, ali su prihvatljivi različiti oblici obuke, zbog čega mladi ostaju u nekoj vrsti obrazovanja i osposobljavanja 15 godina (vidi za svaku državu beleške). U Njemačkoj trajanje obaveznog obrazovanja varira između pokrajina: iznosi 12 godina u 12 zemalja i 13 godina u 4 zemlje. U Sjevernoj Makedoniji trajanje varira između 11 i 13 godina, ovisno o programu koji se prati tokom višeg srednjeg obrazovanja (vidi bilješke za pojedine zemlje).

U svim zemljama period obaveznog obrazovanja i obuke sa punim radnim vremenom uključuje najmanje nivo osnovnog i nižeg srednjeg obrazovanja (nivoi ISCED 1 i 2). U nekim zemljama takođe sadrži jedan ili više razreda višeg srednjeg obrazovanja (ISCED nivo 3). U dva obrazovna sistema (Austrija i Poljska) redovno obavezno obrazovanje i osposobljavanje prati dodatno obavezno vanredno obrazovanje i osposobljavanje.

0

Plate i dodaci na plate za nastavnike i školske direktore u Evropi za 2019/20 godinu

Originalna
publikacija

 

 

 

 

 

Između različitih evropskih država postoje značajne razlike u zakonskim platama za učitelje koji započinju svoju nastavničku profesiju. Bruto zakonske početne plate mogu se kretati od oko 5.000 do više od 80.000 eura godišnje, ovisno o zemlji.

Mogućnost povećanja plata tokom karijere značajno varira. U zavisnosti od zemlje, početne plate mogu se povećati tokom nastavničke karijere za bilo šta od 12 % (u Turskoj) do 116 % (u Portugalu). Prosječan broj godina potrebnih za dostizanje vrha raspona plata kreće se od 12 godina u Danskoj do 42 godine u Mađarskoj. U Irskoj, Holandiji i Poljskoj zakonske početne plate nastavnika mogu se povećati za više od 60 % u prvih 15 godina radnog staža, a još više u narednim godinama.

Između školskih 2018/19 i 2019/20 godine, nastavnicima su povećane plate u većini obrazovnih sistema, ali su povećanja plata uopšteno bila skromna ili indeksno povezana s inflacijom.

U četvrtini obrazovnih sistema početne plate nastavnika (prilagođene inflaciji) ostale su iste ili manje između 2014/15 i 2019/20 školske godine. Nasuprot tome, najveći porast u posljednjih pet godina može se naći u nekoliko zemalja centralne i istočne Evrope (Bugarska, Češka, Estonija, Letonija, Litvanija, Slovačka i Rumunija), te na Islandu i u Srbiji.

Stvarni nivo plata snažno je povezan sa bruto domaćim proizvodom (BDP) po glavi stanovnika zemlje, tj. što je veći BDP po stanovniku, veća je i prosječna godišnja plata. Prosječne stvarne plate su ispod BDP -a po glavi stanovnika u svim ili većini obrazovnih nivoa u gotovo četvrtini evropskih obrazovnih sistema, uključujući Češku, Estoniju, Irsku, Latviju (osim na višim srednjim nivoima), Mađarsku, Slovačku, Švedsku, Island (osim na višem sekundarnom nivou) i Norveškoj. U prosjeku nastavnici predškolskog odgoja i obrazovanja zarađuju manje, a nastavnici viših razreda uopšteno zarađuju više.

Školski direktori se često plaćaju na drugačijoj skali plata od nastavnika, a njihove plate imaju tendenciju da se povećavaju sa veličinom škole. Osim toga, njihove odgovornosti i iskustvo rezultiraju značajnim razlikama u platama u većini obrazovnih sistema.

0

Organizacija akademske 2021/22 godine u Evropi

Originalna
publikacija

 

 

 

 

 

Pitate li se kako je ove godine organizovan akademski kalendar, posebno nakon što je pandemija „COVID-19“  uticala na naše sisteme visokog obrazovanja? Ova publikacija, zasnovana na nacionalnim tj. državnim podacima, daje tačne podatke o početku akademske godine, terminima, praznicima i ispitnim rokovima. Ističu se i razlike između univerzitetskih i ne-univerzitetskih studijskih programa. Podaci su dostupni za 37 zemalja.

0

Organizacija školskog vremena u Evropi: Osnovno i srednje opšte obrazovanje – 2021/22

Originalna
publikacija

 

 

 

 

 

Kako je organizovana školska 2021/22 godina za osnovno i srednje opšte organizovanje u cijeloj Evropi? Ovaj „Eurydice“ izvještaj o organizaciji školskog vremena u osnovnom i srednje opštem obrazovanju odgovara na ovo  pitanje. Izvještaj sadrži nacionalne tj. državne podatke o dužini školske godine, datumima početka i završetka svake školske godine, vremenu i trajanju školskih praznika i broju školskih dana. Unatoč nekim razlikama, zemlje pokazuju mnoge sličnosti u pogledu strukture svojih školskih kalendara. Jeste li znali da su zemlje u kojima školska godina počinje najranije Danska i Njemačka? S obzirom na broj školskih dana, on varira između 165 dana u Albaniji i na Malti, te 200 dana u Danskoj i Italiji.

Uopšteno, broj školskih dana je isti u osnovnom i srednjem obrazovanju, ali postoji nekoliko izuzetaka. U Francuskoj i Srbiji (u obje države u višem srednjem obrazovanju), u Litvaniji i Rumuniji, na primjer, broj školskih dana je veći u srednjem obrazovanju nego u osnovnom.

Ovi ključni indikatori i mnogi drugi ilustrovani su u uporednim podacima za svaku državu na koju se odnosi ovaj izvještaj. Podaci su dostupni za 37 zemalja koje pokrivaju osnovno i opštee srednje obrazovanje i učestvuju u Erasmus+ programu EU (27 država članica, Albanija, Bosna i Hercegovina, Švicarska, Island, Lihtenštajn, Crna Gora, Sjeverna Makedonija, Norveška, Srbija i Turska)

0

Obrazovanje i obuka odraslih u Evropi: Izgradnja inkluzivnih puteva do vještina i kvalifikacija

Originalna
publikacija

 

 

 

 

 

Ovaj „Eurydice“ izvještaj fokusira se na obrazovanje i obuku odraslih u Evropi. Izvještaj istražuje trenutne pristupe promociji cjeloživotnog učenja, s posebnim naglaskom na politike i mjere koje podržavaju odrasle osobe s niskim nivoom vještina i kvalifikacija u pristupu mogućnostima učenja. Polazeći od niza kvantitativnih indikatora koji se odnose na obrazovanje i obuku odraslih (Poglavlje 1), izvještaj ispituje nacionalne aranžmane za koordinaciju politika i mjera za učenje odraslih (Poglavlje 2). Zatim se u izvještaju navodi pregled programa subvencioniranih od strane država koji nastoje pružiti mogućnosti odraslima da unaprijede svoje vještine i kvalifikacije (Poglavlje 3). Izvještaj se bavi i pitanjem finansijske podrške, obraćajući posebnu pažnju na finansijske podsticaje za grupe sa niskim nivoom kvalifikacija (Poglavlje 4). Pristupi postizanju fleksibilnih puteva učenja predstavljaju još jedno područje istraživanja (Poglavlje 5). Nakon toga slijedi analiza aranžmana za priznavanje i potvrđivanje neformalnog i informalnog učenja (Poglavlje 6). Izvještaj konačno razmatra u kojoj mjeri aktivnosti podizanja svijesti i informiranja (Poglavlje 7) i usluge usmjeravanja (Poglavlje 8) podupiru dostupnu ponudu učenja. Glavni izvor izvještaja su informacije o politikama prikupljene od nacionalnih jedinica Eurydice, koje predstavljaju 42 sistema obrazovanja i obuke u 37 evropskih zemalja. Ovi podaci su dopunjeni kvalitativnim i kvantitativnim podacima drugih organizacija, uključujući Cedefop, Eurostat i OECD.

0
Page 1 of 9 12345...»